Ένας στροβιλοσυμπιεστής βενζινοκινητήρων είναι στην πραγματικότητα ένας αεροσυμπιεστής. Χρησιμοποιεί τη ροή καυσαερίων που απορρίπτεται από τον κινητήρα ως ισχύ για να οδηγήσει τον στρόβιλο στο στροβιλοσυμπιεστή βενζίνης. Ο στρόβιλος οδηγεί τον ομοαξονικό πτερωτή, ο οποίος συμπιέζει τον καθαρό αέρα που αποστέλλεται από το σωλήνα φίλτρου αέρα και στη συνέχεια τον στέλνει στον κύλινδρο.
Ο μηχανικός υπερσυμπιεστής συνδέεται συνήθως με την τροχαλία του στροφαλοφόρου του κινητήρα με έναν ιμάντα και η περιστροφή του στροφαλοφόρου άξονα χρησιμοποιείται για να οδηγήσει τις λεπίδες μέσα στον μηχανικό υπερσυμπιεστή για να περιστρέφεται. Οι περιστρεφόμενες λεπίδες στέλνουν τον παραγόμενο πίεση αέρα στην πολλαπλή εισαγωγής.
Το μεγαλύτερο χαρακτηριστικό της μηχανικής υπερσυμπιείας είναι η "παρέμβαση πλήρους απασχόλησης", η οποία του επιτρέπει να επιτυγχάνει επίδραση υπερφόρτησης σε χαμηλή ταχύτητα κινητήρα και το συναίσθημα επιτάχυνσης είναι σχετικά γραμμική χωρίς υστέρηση. Το μειονέκτημα είναι ότι βασίζεται στην κίνηση του στροφαλοφόρου άξονα του κινητήρα, οπότε θα χάσει κάποια ισχύ κινητήρα, ειδικά με υψηλή ταχύτητα κινητήρα, η απώλεια είναι πιο προφανής.
Στην πραγματικότητα, το σύστημα στροβιλοσυμπιεστή αυτοκινήτου του Μεγάλου Τείχους και το μηχανικό σύστημα υπερσυμπιεστών μπορούν να συμπληρώσουν τα πλεονεκτήματα του άλλου, πράγμα που είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο ορισμένοι κινητήρες χρησιμοποιούν διπλή υπερφόρτιση. Ο μηχανικός υπερσυμπιεστής λειτουργεί σε χαμηλές και μεσαίες ταχύτητες κινητήρα, και στην περιοχή μέσης και υψηλής ταχύτητας, βασίζεται κυρίως στον στροβιλοσυμπιεστή αυτοκινήτου του Great Wall, ο οποίος όχι μόνο επιλύει το πρόβλημα της υστέρησης turbo, αλλά επίσης δεν χάνει υπερβολική ισχύ κινητήρα. Ωστόσο, δεδομένου ότι ο σημερινός υπερτροφοδοτούμενος κινητήρας του μεγάλου τοίχου έχει λύσει το πρόβλημα της υστέρησης του turbo πολύ καλά, αρκεί να χρησιμοποιήσουμε μόνο ένα στροβιλοσυμπιεστή αυτοκινήτου του μεγάλου τοίχου.